Hjálmar
Reggísveitin Hjálmar hefur vakið mikla lukku frá því að lag hennar
Bréfið fór að heyrast í útvarpi í fyrrasumar. Sveitin hlaut tvenn verðlaun á íslensku tónlistarverðlaununum sem afhent voru í febrúar, fyrir bestu rokkplötuna og sem bjartasta von landsins. Hjálmar leika melódískt og seyðandi reggí sem ætti að falla vel í tónleikagesti.

Ghostigital
Ghostigital er margfrægt og all-þekkt samstarfsverkefni þeirra Einars Arnar, fyrrverandi Sykurmola, og Birgis „Curver” Thoroddsen, listamanns og eins virtasta upptökustjóra Íslands. Samnefnd plata þeirra vakti nokkra athygli á alþjóðlegum vettvangi, en það er óhætt að segja að þeirra stærstu sigrar til þessa hafi verið unnir sem tónleikasveit, enda þykir mögnuð upplifun að fylgjast með jakkafataklæddum Einari kalla á „peeeeeeningana sína” við dúndrandi rafslög Birgis. Sjá: www.ghostigital.com

Kimono
Kimono er löngu búin að sanna sig sem einhver besta og framúrstefnulegasta rokksveit samtímans. Óskiljanlegar en jafnframt hnitmiðaðar lagasmíðar þessarar stórkostlegu sveitar skipa henni sess með gáfuðustu hljómsveitum heims svo ekki láta stutt spjall við hljómsveitarmeðlimi blekkja þig. Kimono tekst með flutningi sínum og framkomu að örva áður óþekkt skilningarvit í hugum fólks og breyta viðhorfi þess til líðandi stundar. Kimono er um þessar mundir að ljúka upptökum á annarri breiðskífu sinni og pakka ofan í töskur vegna fyrirhugaðrar tónleikaferðar um Evrópu. Þeir gefa sér þó tíma til að leyfa gestum Aldrei fór ég suður að njóta ágætis síns og eiga þakkir skyldar fyrir það.

Skátar
Saga Skáta spannar rúm tvö ár, hún inniheldur m.a. fyrrum meðlimi hljómsveita á borð við Graveslime, Sofandi, Kusu og svo lúxemborgísku sveitanna Petrograd og Boltrope. Sveitin hefur dúkkað upp á tónleikum hér og þar um höfuðborgarsvæðið – nú síðast reyndar í Lundúnum, þar sem þeir léku á Íslandskvöldi útvarpstöðvarinnar Xfm við góðan róm. Þekktastir eru Skátar ugglaust fyrir sviðsbúninga sína (að frátaldri frábærri tónlistinni), en þrátt fyrir að heita og vera Skátar eru þeir meira í líkingu við málningargalla en fagurblá skátajúniform.

Trabant
Eins og nafnið gefur til kynna skipa þessa sveit jafn margir menn og setið geta með góðu móti í miðlungs stórum Trabant. Hróður sveitarinnar hefur borist út fyrir landsteina og þekkja hana flestir sem hér á landi hafa dvalið í lengri tíma eða skemmri. Sveitin leikur nú í annað sinn á Aldrei fór ég suður.

Hudson Wayne
Meðlimir Hudson Wayne leika eins konar jaðar kántrí með áhrifum frá breskri Indy-tónlistarstefnu. Fátt er annað hægt að segja um Hudson Wayne, annað en að þeir leika nú í annað sinn á Aldrei fór ég suður.

Nine Elevens
Já það er nú það. Undan hvaða steini skriðu þeir? Þeim hefur hefur verið bent á að ýmislegt hefur gerst í tónlist og sviðsframkomu síðustu 20-30 árin, en þeir hlusta ekki. Sveifla bara makkanum, taka sín sóló, blasta reykvélina og spila sitt cock-rokk.

Sökudólgarnir
Hljómsveit sem hinn ástsæli Ísfirski trúbador Skúli Þórðarson kemur með sér vestur yfir heiðar. Nafnið Sökudólgarnir á sannarlega vel við hér, enda maðurinn sekur um ýmislegt misjafnt...!

Strengjasveit Tónlistarskóla Ísafjarðar
Stelpur og strákur undir stjórn hins pólska Januszar Frach munu fara hamförum á bogunum. Hér verður blandað saman stefnum og straumum og áhugaverður kokteill borinn fram. Sannarlega atriði sem kemur á óvart.

Gruff Rhys
Gruff er söngvari og aðalspíran í velska bandinu Super Furry Animals. Hann gaf út sólóplötuna Yr Atal Genhedlaeth nú í janúar og hefur hún hlotið góðar viðtökur. Mugison var að túra með Super Furry og eitthvað barst Aldrei fór ég suður í tal og þá var ekki aftur snúið.

Hraun
Sáralítið vitað um þetta band en uppistaðan í bandinu kemur úr mannfræðinni og heimspekinni og þar af leiðandi eru þeir soldið skrítnir.

Mugison
Það hefur mikið vatn runnið til sjávar frá síðustu Aldrei fór ég suður. Strákurinn gaf út sina aðra plötu, Rúna gaut og og allt í lukkunnar velstandi. Hann hefur verið úthrópaður sem tónlistarsnillingur og helsti boðberi krúttismans á Íslandi í dag. En við vitum betur. Í honum býr fól sem drekkur illa, kastar snjókúlum í sér eldri menn og fer með vondan kveðskap. Ekki mikið krútt það? En það breytir því ekki að hann er umtalaðasti tónlistarmaðurinn á yfirstandandi kvótaári og vel að því kominn.

Burn off
Hressir strákar frá Akranesi nema trommarinn, sem er Ísfirðingur, en hann er líka hress. Ekki er mikið vitað um þessa sveit en þeim langaði svo svakalega til að spila á Aldrei fór ég suður að það var ekki hægt að segja nei.

Húsið á sléttunni
Ný hljómsveit á Ísafirði með Birgi Olgeirsson söngvara fremstan í flokki. Hann gerði það gott í söngkeppni framhaldskólanna í fyrra með sinni háu rödd. Sveitin hefur ekki komið mikið fram opinberlega og því spennandi að heyra hvað drengirnir hafa á matseðlinum fyrir tónleikagesti.

Jassband Villa Valla
Allir Vestfirðingar þekkja „Vilta“Villa og allir sem eitthvað hafa vit á góðri sveiflu, hafa heyrt um kallinn. Villi Valli hefur þanið saxinn og lamið píanó og harmóniku frá unglingsaldri og er engan bilbug á karlinum að finna, kominn vel yfir sjötugsaldurinn. Hér er hann mættur með sitt trausta fylgdarlið sem margir hafa fylgt honum í tugi ára. Einnig er von á leynigesti sem ekki af verri endanum. Mætið og sjáið!

Siggi Björns
Flateyringurinn Siggi Björns er trúbador af lífi og sál og hefur lifað flökkulífi og sinnt sjómennsku þess á milli í mörg ár. Siggi mætir einn með gítarinn og flytur okkur nýtt efni í bland við gamalt.

Apollo
Hér er á ferðinni ung sveit frá Ísafirði sem vakti athygli í fyrra fyrir ansi frambærilegan flutning. Í dag eru þeir sjálfsagt frægastir fyrir að innanborðs er Idol stjarnan Helgi Þór sme þraukaði vel inn fyrir tíu kjamma þröskuldinn. Hann er að vísu orðinn eign Stöðvar 2 fyrir vikið og mun því miður ekki koma fram með köppunum að þessu sinni.

Írafár
Hljómsveitina Írafár þarf vart að kynna fyrir landanum enda sveitin búinn að gera það gott í ballbransanum í nokkuð mörg ár. Hitt vita þó færri að Siggi Sam, bassaleikari sveitarinnar, er Ísfirðingurí húð og hár. Isfirðingar telja sig líka eiga aðeins í henni Birgittu, enda dvaldi hún hér vestra um tíma og afgreiddi pylsur og ís í bílasjoppunni Krílinu og þjónaði gestum Pizza 67. Áfram Írafár!

Stafrænn Hákon
Stafrænn Hákon er verkamaður af guðs náð. Rekja má ættir hans til Brussel. Stafrænn Hákon , að öðru nafni Ólafur Josephsson hefur nú fengist við að smíða tóna um nokkurt skeið. Allt frá því að hann eignaðist jeppa snemma árið 2001 og þangað til að hann meðhöndlaði Ventil og poka árið 2004 hefur hann verið iðinn við kolann. Þess á milli skellti hann sér í ástand rjúpunnar og skvetti örlitlu ediki á rebbann sinn og jú, prjónaði húmmus sem þykir annars mjög þroskandi verkefni. Stafrænn hefur ekki verið iðinn við að spila fyrir landsmenn, þar sem hann er búsettur erlendis. Nú gefst hinsvegar tækifæri á að hlýða á þennan geðþekka klæðskera úr Breiðholtinu leika seiðandi tónvessa sem hann galdrar fram úr ökklum sínum.

Lack of Talent
Hljómsveitin Lack of talent var stofnuð úr ösku ungsveitarinnar Spaztísks Raunveruleika, sem var fulltrúi Ísfirðinga á músíktilraunum síðasta árs og stóð sig með prýði, en entist því miður ekki þrek til að koma frá sér efni. Þetta fönixband er því ungt og óreynt, en fróðir menn sem gægst hafa á æfingar með þeim eða séð þá spila á tónleikum segja að hér séu metnaðarfullir ungir rokkarar á ferð að gera virkilega góða hluti. Lack of talent er yngsta sveit Aldrei fór ég suður í ár og mun eflaust verða prýðilegur fulltrúi framtíðar íslensks rokks.

Nilfisk
Það eru ekki til betri ryksugur í heiminum en Nilfisk. Hvers vegna þessi ungsveit frá Eyrabakka (eða var það Stokkseyri?) heitir eftir ruksugunni góðu, er eki vitað. Hinsvegar eru það sannindi að þessir dreingir kunna svo sannarlega að rokka. Líklega er mesta afrek þeirra hingað til á tónlistarsviðinu, að fá að hita upp fyrir Foo Fighters eftir að Dave Grohl heyrði þá spila í bílskúrnunm heima á Stokkseyri (eða var það á Eyrarbakka?).

BMX
Drengirnir í BMX eru allir að vestan og vita hvað snýr fram og aftur þegar talið berst að háskólarokki. Eftir að hafa tryllt píurnar á böllunum í nokkurn tíma, ákváðu þeir að komin væri tími til að taka þá alvarlega. Við skulum sjá til með það...

Karlakórinn Ernir
Hér er á ferðinni rógróinn karlakór af norðanverðum Vestfjörðum sem ætlar að sýna hvað býr í vel þjálfuðum börkunum. Kórinn hefur komið víða fram hér á landi og í Wales, Finnlandi og Rússlandi. Geri aðrir betur.

Reykjavík!
Á hinu tæpa ári sem liðið er frá því að Reykjavík! tók til starfa hefur sveitin skapað sér mikinn orðstír fyrir kaótíska sviðsframkomu, beittar lagasmíðar og snyrtilegan klæðaburð. Óhætt er að segja að enginn sé svikinn af tónleikum Reykjavík!ur, með apaköttinn Bóas fremstan í flokki, enda fara þar myndarlegir ungir menn með metnað til þess að skemmta sjálfum sér og áhorfendum eins og best verður á kosið hverju sinni. Til vitnis um þetta mætti draga gervallar Bretlandseyjar, en eftir magnaða tónleika á Airwaves-hátíð síðasta ár ákváðu þeir bretar að bjóða sveitinni í heimsókn til sín til spilamennsku og öldrykkju, nokkuð sem Reykvíkingar! þáðu með þökkum og skilaði sér m.a. í mögnuðum tónleikum á klúbbnum Marquee sl. febrúar. Sjá: www.folk.is/reykjavikreykjavik

Paul Lydon
Stundum er best að láta tónlistina um að tala og ef einhvern skynsemisþráð væri að finna í þessum ringlaða heimi gæti sá er þetta ritað sparar sér ómakið og skipað lesandanum að standa upp og smella eintaki heimilisins af plötu Lydons, Vitlaust hús, á fóninn. Því hún ætti í alvöru að vera til á öllum heimilum landsins, svo góð er hún. Ljúfar melódíur í bland við lágstemmdan hljóðfæraleik og sjarmerandi söng Pauls skapa blöndu sem sefað gæti harðskeyttustu tígrisdýr. Framkoma hans á Aldrei fór ég suður 2005 verður án efa einn af hápunktum hátíðar sem samanstendur af tómum toppum. Sjá: www.paul-lydon.com

/7ói
Alþjóðlegi glaumgosinn og hressimennið Sjöhundruðogeinn (nafnið er stafræn útfærsla á „Jói”) er innfæddur Ísfirðingur og löndunarharðjaxl. Hann hefur verið iðinn við kolann undanfarin ár og leggur um þessar mundir lokahönd á sína fjórðu breiðskífu. Tónlistinni má best lýsa sem heillandi blöndu af rafhljóðum og gítarplokki, þó hún sé í raun margbrotnari en svo að frá henni verði skýrt með fáum orðum á blaði. Jói vakti mikla lukku á Aldrei fór ég suður síðasta árs og á ugglaust eftir að endurtaka leikinn þetta skiptið. Nýjustu fregnir herma að hann hafi jafnvel einhver óvænt hrekkjaspil upp í erminni...

Borkó
Hinn fagurskeggjaði félagsmiðstöðvarstarfsmaður Borkó hefur ekki verið mikið í sviðsljósinu undanfarin ár, enda fer þar stakur fullkomnunarsinni sem ekki er mikið fyrir að trana sér fram og troða fólki um tær að tilefnislausu. Nú þegar Borkó hefur fallist á að tónsmíðar hans séu orðnar nægilega mikilfenglegar til að bera á borð fyrir almenning ætti sá hinn sami almenningur að taka tækifærinu fegins hendi og hlusta. Sá er þetta ritar hefur heyrt tóndæmi og getur vottað fyrir að þar er ekkert slor á ferð.

Þórir
Hinn ungi Þórir er sannkallaður altmúligtmaður í tónlist, nánast undrabarn ef út í það er farið. Hann vakti fyrst athygli á músíktilraunum fyrir nokkru síðan er hann leiddi húsvísku hljómsveitina „Do what thou wilt shall be the whole of the law”; síðan þá hefur hann flust til Reykjavíkur, spilað með harðkjarnastreitedssveitinni „Fighting Shit” og nú síðast vakið feiknarmikla athygli sem einlægur trúbadúr. Þykir hann hafa sérstæða söngrödd og afbragðs skyn á melódíur hvers lags. Deibjúskífa hans kom út á vegum 12 Tóna fyrir síðustu jól, þar þykir útgáfa hans á Outkast-slagaranum Hey Ya bera af í hópi jafngóðra laga Þóris. Tóndæmi á: www.rokk.is

Tristian
Tristian eru án efa eitt best geymda leyndarmál Íslands, ef ekki heimsins alls. Sveitin hefur verið starfandi í hartnær áratug, með löngum hléum þó, og koma meðlimir þess víða að. Ber þar kannski helst að nefna Pétur „MúgíVin” Benediktsson, sem sést hefur í sjónvarpinu við hlið meistarans að flytja smellinn „Murr murr” á MúGítar (en það lag sömdu þeir einmitt í sameiningu), þó meðspilarar hans séu líklegast allir góðra gjalda verðir. Tristian er virkilega áhugaverð sveit og virkilega ánægjulegt að hafa þá í hópi Aldrei fór ég suður sveita, ekki síst þar sem þeir skrópuðu á hátíð síðasta árs

Lýður Árnason
Héraðslæknirinn í Önundarfirði, Lýður Árnason kallar ekki allt ömmu sína. Á milli þess að skrifa upp á Voltaren Rapid og mixtúrur, hefur hann framleitt og leikstýrt bíómyndum og heimildarmyndum, staðið fyrir menningaruppákomum, samið tónlist, spilað í hljómsveitum ofl. ofl. Hér mætir hann með nokkra af sínum félögum og vinum og verður gaman að fylgjast með hvað kemur upp úr hattinum.